INTROSPECTIONJuli 2022Bij de warmte van het vuur vind ik mijn verhaalSteeds dieper weg zakkend in het moeras van herinneringDansend licht onvoorspelbaar als de gang van mijn gedachtenDeinend op de oneindige beweging van de vlammenzweef ik geruisloos langs de tijdlijn van mijn levenHoogte- en dieptepunten, de toppen en de dalen, afgevlakt tot een lieflijk heuvellandschapZoals zwart slechts zwart is naast het witte, groot slechts groot naast het kleinezullen de bergen slechts bergen zijn indien verbonden door de diepte van het dal.Pijn en verdriet vormen het onlosmakelijk onderdeel van mijn gelukVan vertederende onschuld, onbewust van zijn korte bestaan,tot het verlangen en de passie en de eeuwigdurende pijn van houden vanJeugdige onbevangenheid versus de drang tot volwassen zijniedere stap dient gezet maar vergroot de afstand tot de bron en brengt me dichter bij het eindeMet steeds minder toekomst groeit de geschiedenisen bevestigt de immense nietigheid van mijn aanwezigheidAls een zandkorrel op het strandeen punt in de lijnogenschijnlijk onbelangrijk maar een onmisbaar deel van het geheelAangenaam langzaam dooft het vuuren kijk ik weemoedig naar de verkoolde restenDe zoete geur van smeulend houtde stilte van de nacht en de kilte om mij heen voorbode van het onontkoombareWat eens een bouwwerk washardhout, schier onverwoestbaardoor hitte verteerd tot een stoffig restant